Purchase Price Allocation

Alle identificeerbare activa en passiva dienen op reële waarde te worden gewaardeerd. Voor een bedrijfsgebouw is dat niet zo moeilijk, daar is veelal de marktwaarde van bekend. Voor minder courante activa zoals machines ligt dat wat lastiger. Vervangingswaarde zou dan een benadering kunnen zijn. Nog lastiger is de waardering van immateriële vaste activa (merknamen, intellectuele eigendom, contracten, etc). Bij voorkeur geschiedt de waardering daarvan op basis van referentie aan een liquide markt waar dergelijke activa worden verhandeld. Die markten zijn meestal niet voorhanden dan wel niet liquide. De reële waarde dient dan te worden benaderd op basis van een DCF waardering. De complexiteit ligt dan in de toerekening van geldstromen aan individuele activa. Ook passiva dienen op reële waarde te worden gewaardeerd. Denk aan pensioenvoorzieningen en leningen. Voor leningen dient niet de nominale waarde te worden gehanteerd maar de marktwaarde die kan afwijken van de nominale waarde wanneer de leningcondities afwijken van hetgeen op dat moment marktconform is.

Nadat alle activa en passiva zijn geïdentificeerd en gewaardeerd op reële waarde dient de koopsom van de overgenomen onderneming te worden toegerekend aan deze activa en passiva. Indien een deel van de koopsom niet kan worden toegerekend dan wordt dat deel “goodwill” genoemd. Goodwill is derhalve niets anders dan het deel van de koopsom dat niet aan identificeerbare activa of passiva kan worden toegerekend. Een soort “sluitpost” dus. Deze sluitpost dient op de geconsolideerde balans te worden geactiveerd. Vervolgens mag daar niet op worden afgeschreven volgens IFRS. De reden is dat de economische levensduur van goodwill niet betrouwbaar is te bepalen. Dat is ook logisch, het is immers maar een sluitpost.